Cztery minuty: praktyczna kolejność działań

Cztery minuty brzmią krótko, a grają się jeszcze krócej. Ci, którym idzie dobrze, nie stawiają nut szybciej — to ci, którzy nigdy nie tracą czasu na decydowanie, co dalej.

Kolejność, która działa

• 0:00–0:30 — perkusja, tylko jeden takt. Najpierw stopa i werbel, hi-haty na końcu.
• 0:30–1:30 — bas. To on decyduje, czy pętla ma tonację, więc daj mu najwięcej czasu.
• 1:30–2:30 — jeden pomysł melodyczny. Jeden. Drugi pod zegarem zwykle oznacza dwa niedokończone.
• 2:30–3:30 — powtórz takt na całej pętli, potem złam takty od piątego do ósmego.
• 3:30–4:00 — poziomy. Ściszaj zamiast podgłaśniać.

Trzy pożeracze czasu

Przesłuchiwanie instrumentów, zanim cokolwiek napiszesz. Każdy głos w zestawie działa; to, który wybierzesz, znaczy o wiele mniej niż to, co na nim zagrasz. Weź oczywisty i idź dalej.

Poprawianie perkusji po wejściu basu. Gdy jest już linia basu, usłyszysz rzeczy do poprawy w patternie stopy i możesz stracić tam dziewięćdziesiąt sekund. Doprowadź perkusję do wystarczająco dobrej w pierwsze trzydzieści sekund i nie wracaj.

Zaczynanie od nowa. Nie ma czasu na drugie podejście, a zgłoszenie, które byś porzucił, prawie zawsze dostaje lepszą ocenę niż to puste, którym je zastąpiłeś.